domenica 31 maggio 2026

ARMA DE TÀGIA di Vincenzo Jacono

Arma di Taggia (Im)
 


In sci u lüxente cian de l’Argentina,

Duve ciü durse e ümeru d’arena

U s’abanduna au bàixu d’a marina,

ti destendi u to corpu de sirena.

 

Daa Barma nome ti hai, a tü veixina,

Covu, in tempu, aa marmaia saracena,

E avù Santuariu aa Vergine Divina,

De pïa sulu urnau pàixe serena.

 

L’invernu ai tœi giardin sciure u ghe dà,

E l’estae aa to spiagia a sedüxente

Belessa, che ciü splendida u t’aa fa,

 

Da paré d’òuru, u su, tostu ch’u nasce:

Cuscì che, a giüstu urgœiu d’e to gente,

A te fa esse ina «segunda Arasce».

 

 

 

Vincenzo Jacono – Dialetto sanremasco

 

 

ARMA DI TAGGIA

 

Sul lucente piano dell’Argentina,

Dove più dolce e morbido di sabbia

Si abbandona al bacio del mare,

Distendi il tuo corpo di sirena.

 

Della Barma hai il nome, hai tu vicina,

Covo, un tempo, alla marmaglia saracena,

E adesso Santuario della Vergine Divina

Di pia pace serena solo ornato.

 

L’inverno ai tuoi giardini fiori da,

E l’estate alla tua spiaggia seducente

Bellezza, che più splendida te l’ha fatta

 

Da sembrare d’oro, il sole, quando nasce:

Così che, al giusto orgoglio della tua gente,

Ti fa essere una «seconda Alassio».

 

Nessun commento:

Posta un commento